2 April: Change of plans

Vandaag verlaten we Las Vegas weer en eerlijk is eerlijk, dat vinden we allemaal wel prima. Minder prima is dat we een annulering hebben gekregen van het hotel in Springdale. Dat is vervelend want alternatieven daar zijn nu (heel) veel duurder. 

Aan de andere kant is het misschien een geluk bij een ongeluk, want die weer drop heeft ook Zion bereikt. De weersverwachting daar is de komende dagen echt bagger dus dan hoeven we er ook niet te overnachten want dan kunnen we toch niks. 

Via de Target (wilde de jeugd graag even heen) vinden we een leuk lokaal ontbijttentje waar we lekker ontbijten en plan de campagne opstellen.

We boeken achtereenvolgens een hotel voor vanavond bij Bryce, een hotel voor morgenavond in Moab en we annuleren het hotel in Escalante. 

Natuurlijk rijden we wel door Zion heen, maar in Springdale is het heel akelig weer, zo'n 4 graden met regen en natte sneeuw, dus we stoppen alleen voor een bezoek aan het VC. Hier wordt uiteraard een en ander gekocht. Als we de tunnel uitrijden is de regen veranderd in sneeuw en kleurt het landschap wit. Wle heel mooi, maar had het niet perse nu hoeven zien. We hadden het ook leuk gevonden als de vrienden het echt hadden kunnen beleven. Nou ja, het weer is nu net het enige wat je niet kunt beïnvloeden, dus jammer dan.  

Tegen de tijd dat we bij Bryce aankomen is het VC al gesloten maar we gaan nog wel even bij een uitzichtpunt kijken en ondanks de ijzige kou is dat het waard want alle hoodoo's hebben een wit glazuur laagje. Erg mooi! Daarna gaan we inchecken bij ons hotel net buiten het park. Het is een prima hotel, precies zo'n Amerikaans motel. Er wordt nog snel een sneeuwpop gemaakt, want dat kan hier nu!

Eten doen we bij Ruby's, want er is hier niet zoveel anders in de buurt. Ik koop in het VC nog wandelsokken van Merino wol want ik heb per ongeluk alleen korte sokken meegenomen en dat is nu echt te koud! De helft eet van het buffet, de andere helft van de kaart en het smaakt allemaal prima.

's Nachts is het koud, -6 en valt er verse sneeuw!

1 April: D-day @ Bliss

En toen was het dan toch 1 april, de dag waar heel deze vakantie om begonnen is!

De wekker staat om 07.30 uur. Ik mag dan weliswaar m'n haar niet wassen (nou ja, het mag wel maar dan moet ik het eerst helemaal fohnen enzo en daarna gaat de kapper aan de slag) maar ik wil vandaag natuurlijk wel fris gedoucht zijn! Snel klaar want make-up hoeft ook al niet. Jurgen springt ook onder de douche en rond 08.30 uur gaat hij naar beneden om Kelly de kapper bij de lift op te vangen. Niet veel later kloppen Jo-Ann en Caitlin op de deur en een kwartiertje later zijn de dames van de kapper/make-up er ook en wordt er een indrukwekkende hoeveelheid aan make-up en haarproducten klaargezet.

Ik mag eerst 'naar de kapper' terwijl Jo-Ann in de make-up gaat. Nu snap ik dat de dames dit dagelijks doen, maar het is toch knap dat ze ons helemaal niet kennen maar met een paar vragen toch heel duidelijk een idee hebben van wat wij wel en vooral ook niet willen. We wisselen elkaar allemaal zo'n beetje af en zo'n 2,5 uur later zijn we alle drie klaar. Dit was sowieso al heel leuk om een keer mee te maken en, al zeggen we het zelf, we zien er mooi uit. Ik moet nog wel even wennen aan de nepwimpers die ik op heb gekregen (we gingen voor de 'full Las Vegas Experience' waarbij we nog wel gewoon op onszelf lijken) en de rupsen noem, maar eerlijk is eerlijk, het geeft wel het gewenste effect.

Dan is het ineens al 11.40 uur geweest en gaan we naar beneden. De mannen hebben zich ondertussen op de kamer bij Mike en Jo-Ann omgekleed en wij bij ons. En als ik dan uit de lift kom en Jurgen daar op me staat te wachten is dat toch even een momentje 😊

We lopen naar de Valet parking en daar staat de limo al op ons te wachten. En dat is een Limo met een hoofdletter L. Niet een gewone streched sedan, maar een streched Escalade. Supergaaf! De chauffer mevrouw is supervriendelijk en ondanks eerdere andere berichten, heeft ze de Limo voorzien van allerhande blikjes, zowel alcohol als fris, champagne en zoutjes. De champagne laten we voor de terugweg maar we drinken onszelf wel wat moed in 😆

Omdat de Limo ruim op tijd was, wij ook, en het maar een kwartiertje is voor we bij Bliss zijn, lopen we ongeveer een uur voor onze afspraak naar binnen. We worden supervriendelijk ontvangen door Francee en we geven haar de envelop die we van het 'gemeentehuis' hebben ontvangen (na ons staat er een ander stel aan de balie. Zij hebben het verkeerde certificaat meegenomen en kunnen dus niet trouwen! Dat is niet zo handig!). Ze is helemaal lyrisch als ze hoort dat we uit Nederland komen want she loves Dutch Stroepwaffels!

We beantwoorden nog wat vragen en krijgen dan even wat tijd om wat gekke foto's te maken in de photobooth. Daarna maken we kennis met de minister die ons ook wat vragen stelt. Ook doen we een 'oefenrondje' zodat we weten waar we heen moeten, waar we moeten staan en hoe we weg moeten lopen. Nu is het natuurlijk allemaal geen hogere wiskunde, maar goed.

Daarna krijg ik m'n boeket (natuurlijk witte bloemen, what else 😂) en Jurgen z'n corsage en komt Marshall de fotograaf. We nemen wat foto's en het knappe is dat iedereen zoveel aandacht voor ons heeft dat het net lijkt of ze speciaal voor ons vanmorgen naar het werk zijn gekomen.

Nu is het toch zover en mag de rest plaats nemen in de kapel. Gelukkig hebben we een kleine (de kleinste) zaal uitgezocht want met 4 gasten zit het niet echt vol! Dan klinken de tonen van de, zoals dat heet, traditionele muziek en lopen Jurgen en ik door het gangpad en gaan op ons plekje staan. 

Ondanks de korte kennismaking weet de minister er toch een heel leuk en persoonlijk verhaal van te maken. En voor we het weten komt het bekende stukje, 'repeat after me'. Dus dat doen we dan maar 😇

Justin geeft de ringen die we elkaar om schuiven, en dan pronounct hij ons husband and wife en we geven een kus, steken de unity candle aan (want nu begint ons leven samen... beste man we wonen al 24 jaar samen!) en dan is het alweer voorbij en op de klanken van 'Everlasting Love' verlaten we onder luid applaus van 6 mensen de zaal alweer. 

Er volgen nog een hoop foto's, lekker Amerikaans ook waarbij Jurgen achter een hek moet gaan staan en ik net moet doen alsof ik hem daar opsluit, en dan zijn we alweer klaar! 

De minister vertelt ons nog wat we met de papieren moeten doen die we opgestuurd gaan krijgen (dat laten wij Interweddings dus regelen), we krijgen het certificaat terug van de wederom superaardige Francee en we besluiten ter plekke toch de volledige fotoreportage te kopen (alleen vandaag met 100$ korting... het blijft toch Amerika he) en dan stappen we weer in de Limo.

Omdat we op het bijzondere tijdstip van 12.25 uur getrouwd zijn in plaats van 13.00 uur is er nog meer dan voldoende tijd om naar het Vegas sign te rijden. Nu gaat de champagne wel open, alhoewel dat even moeite kost, en we proosten in de auto op dit verse huwelijk.

Bij het Vegas Sign weet de ook al zo lieve chauffeur mevrouw een shortcut zodat we niet helemaal in de rij hoeven te staan en we een hoop leuke foto's met het sign op de achtergrond kunnen maken. Jo-Ann had een slinger 'Just Married' meegenomen en dat zorgt voor leuke foto's. 

Daarna rijden we terug naar ons hotel. Natuurlijk krijgt de chauffeur mevrouw een dikke fooi want ze zorgde met alle goede zorgen voor een extra speciale belevenis.

Nu gaan we zelf op pad. Het plan is om taart en champagne te doen in Red Rock Canyon, en natuurlijk wat foto's, maar we gaan eerst laat lunchen. Dat bleek eigenlijk niet zo slim maar ja, we hadden honger.

En daar zit je dan in je glitterjurk in de Denny's 😄

We genieten van het lekkere eten en moeten uiteindelijk nog opschieten want onze reservering voor RRC is maar tot 16.00 uur geldig. 

Helaas is de wind nogal aangetrokken en de lucht nogal betrokken en met slechts een graad of 18 (we zitten even in een weer drop; als wij weggaan loopt het in 3 dagen 'gewoon' weer op naar 30 graden) en nogal stevige wind verre van aangenaam in het park. 

We stoppen voor het idee bij een paar uitzichtpunten voor foto's maar besluiten de taart en champagne te verplaatsen naar de hotelkamer. Speciaal voor dit taartmoment had ik bij Etsy een taarttopper besteld, en vanmorgen hebben de mannen in de Walmart een lekker taartje van Buddy Valestro (Cake Boss) gehaald. 

Alleen de timing was niet zo handig, we hebben net zwaar geluncht en we gaan straks ook nog avond eten. Nou ja, we eten allemaal een paar happen met goudkleurig plastic bestek, valt overigens nog niet mee om met een plastic mes de taart aan te snijden, en we besluiten ons allemaal om te kleden voor we op weg gaan voor het avond programma. Het is echt te koud in onze luchtige jurken, dus zo kan het zijn dat er niet veel later mensen in hun hoodie aan tafel bij de Outback zitten, maar ook nog vol in de schmink (en met rupsen 😁)! We nemen wat lekkers bij het eten maar wegens lunch en taart gaat niet alles schoon op.

Na het eten lopen we naar de Linq Wheel (of hoe dat ding ook heet) en doen we een rondje. Het ritje duurt 30 minuten en het uitzicht over Las Vegas by night is indrukwekkend en een mooie afsluiter van deze bijzondere dag!

31 maart: Reservedag

We lagen er gisteren rond 23.45 uur op en zowaar worden we allebei rond 06.00 uur wakker. Anders dan thuis ben ik hier dan ook gelijk klaarwakker. Maar gelukkig 1,5 uur later dan gisteren! 

Eerst nog even wat administratie en het dagboek bijwerken en dan douchen. Omdat we gistren al zoveel gedaan hebben is het plan om om 09.00 uur af te spreken om naar de Hooverdam te gaan. Deze dag was 'extra' voor het geval we nog iets voor morgen zouden moeten regelen maar ook dat is al gebeurd. 

Iedereen is natuurlijk weer te vroeg gereed, dus we zitten mooi op tijd in de auto. Ontbijten doen we bij Ihop. Wat mij betreft net wat minder dan Danny's, alhoewel ze hier lekker Egg Benedict hebben, maar bij de andere dames vallen de pancakes met heul veul van vanalles erop, enorm in de smaak. 

Dan door naar de Hooverdam. De temperatuur is prima en de stevige wind die voor vandaag was afgegeven is net een warme fohn. De auto gaat door de check en dan via het uitzichtpunt door naar de dam. Jammer dat je niet naar het VC kunt. Alleen als je een rondleiding doet en daar hebben we eigenlijk geen zin in. De nodige souvenirs worden gekocht, nieuwe verzamelingen gestart en daarna gaan we weer in de auto terug naar Las Vegas. 

Caitlin wilde heel graag naar het One Piece Cafe. een Anime cafe en letterlijk de enige buiten Zuid-Oost Azie. Ook weer zo'n plek waar we met z'n tweeen nooit naartoe waren gegaan 😄

Zij koopt het een en ander wij drinken rare drankjes waarbij de ene wel lekker is en de andere niet, en we maken wat gekke foto's voor de grote muurschildering. Nog een tussenstop bij een winkelcentrum net achter de Strip waar ook al een gewilde winkel zit, en dan rijden we naar het hotel.

Even naar de kamer wat anders aantrekken (het is superhandig dat we bij de liften zitten die dicht bij de garage zijn) en dan de Strip op. Compleet met broches bij wijze van onze 'vrijgezellen dag'. 

We bekijken hotels, kopen een ijsje, lopen wat rond en dompelen ons onder in de gekte van Las Vegas. In New York New York nemen we een snack en een lekker drankje en via de andere kant lopen we naar Ceasars Palace om bij de Cheesecake Factory te eten. Ook Ceasars Palace kan op bewondering rekenen want het is blijft ook eigenlijk wel heel gek, deze enorme hoeveelheid shops in een hotel onder de schemerende lucht van Rome. Nu neem ik wel heerlijk 'mijn' pizza style Parmesan Chicken. Hmmm!

Er gaat voor een groot deel van het gezelschap nog een stuk cheesecake mee. Dat kunnen we nu echt niet meer op maar willen we wel!

Heel lief worden we heel de dag al door Mike en Jo-Ann getrakteerd bij wijze van vrijgezellen uitje. Dank jullie wel!

30 maart: Marriage licence

Toen we gisteren afspraken hoe laat we elkaar deze morgen zouden treffen zei Justin vrij stellig: nou, niet te vroeg hoor want ik wil wel lekker uitslapen. Doe maar rond 09.30 ofzo! 

Hij had niet veel vertrouwen in onze uitspraken dat je normaal gesproken de eerste dag(en) heel vroeg wakker bent. We spraken daarom af om elkaar te appen als we wakker waren.

Het gevolg was dat we om 07.00 uur gewassen en gestreken gingen ontbijten 😁 

Dat moest natuurlijk een authentieke ontbijtervaring worden, dus we reden naar een Denny's die heel praktisch op de route naar het 'gemeentehuis' van Clark County ligt.

Uiteraard kwam er een schandalige hoeveelheid eieren, toast, bacon, pancakes en koffie op tafel. En ook uiteraard ging (bijna) alles op!

Nu dan dat 'papiertje' op gaan halen. Als we het gemeentehuis binnen lopen zien we rijen afgezet staan zoals in de Efteling. Maar er is niemand voor ons en we zijn direct aan de beurt. We geven ons online application number door, en het formulier wordt er bij gehaald. We worden gevraagd de gegevens te checken, en ook krijgen we de vraag welk 'souvenir' certificaat we willen hebben. Wij kiezen die met de skyline van Las Vegas, Daarna moeten we beide onze rechterhand omhoog houden en 'zweren' dat we inderdaad de mensen zijn die op dit papier staan, en dat er geen legal reasons zijn waarom wij niet zouden mogen trouwen. We betalen de fee van $102,- en daarna krijgen we alle papieren mee met de boodschap dinsdag gewoon het hele pakketje mee te nemen naar de chapel; zij weten wel wat ze met die papieren moeten doen.

Alles bij elkaar heeft het een minuut of 5 geduurd.

Zodoende zijn we te vroeg voor de outlets. Dan eest een andere 'echte' Amerikaanse ervaring: een bezoek aan de Walmart! Met z'n zessen duurt dat wel even maar dat is niet erg want het is nog steeds pas 09.15 uur. Later zullen we refereren aan deze dag als 'de dag die drie weken duurde' 😁

We kopen de gebruikelijke spullen, oriënteren ons alvast op wat taartopties voor dinsdag en ruim een uur later staan we weer buiten. 

We zijn met 1 auto. Dat past prima met z'n zessen, maar qua bagage blijft er dan niet heel veel over. Maar met een beetje slim Tetrissen, past het prima. Nu zijn de outlets open dus die worden met een bezoek vereerd. Alles ligt zo'n beetje aan dezelfde kant van Las Vegas, inclusief weddingchapel Bliss, zodat we al even kunnen zien waar 'het' dinsdag allemaal gaat gebeuren!

We doen een half rondje outlets en er wordt hier en daar wat gekocht. Justin en ik scoren nog een mooie deal bij Oakley, 2e 50%, en dat is heel leuk! Ik gebruik het excuus dat ik m'n zonnebril in het hotel heb laten liggen en ik echt niet zonder kan!😎

Het is ondanks de harde wind toch lekker warm dus we nemen even een pauze om wat te drinken. Ondertussen pleeg ik wat telefoontjes; we moesten de limousine, kapper en Bliss nog voor de zekerheid bevestigen. Alles prima in orde, alhoewel de limousine verhuurder onze boeking eerst niet kon vinden. Een collega gelukkig wel dus ook dat is geregeld. 

Rond een uur of 14.00 zijn we er wel klaar mee en ondanks het uitgebreide ontbijt hebben we toch wel weer trek. Maar ja, dat was ook al weer 7 uur geleden! Hier bij de Outlets North zit de Cheesecake Factory, dus dat is makkelijk. Maar nu voor de lunch houden Jurgen en ik het bij een sandwich resp. een salade. De rest een neemt een verzameling van burgers en pizza en mijn favoriet met de angel hair spaghetti. Die is nu van meer mensen favoriet. Daar gaat natuurlijk een en ander van mee terug.

De volgende stop is de Gold & Silver Pawn shop. Die van TV. Dat is het voordeel als je met meer mensen op reis bent, je ziet nog eens dingen die je eerder niet zag 😉

Nu zijn we eigenlijk allemaal toch wel een beetje moe, en we 'moeten' nog ziplinen vanavond. Dus we besluiten terug te gaan naar het hotel en heel onverstandig doen we daar een klein dutje...

Onze afspraak bij de Zilpine is om 20.00 op Freemont street, dus om 18.30 staat iedereen weer met het slaap vers uit de ogen gewreven beneden. Freemont Street is maar een klein stukje. Even de auto parkeren, wat rondlopen, wat drinken en dan is het tijd om ons te melden bij de zipline. 

Wij hebben de lange baan waar we liggend op onze buik vanaf gaan en het is echt heel gaaf! Woehoe! We kopen de veel te dure (en foute) groepsfoto's, kijken nog een stukje show en rijden terug naar de strip. Dank je wel Caitlin, dit was supergaaf!

We lopen nog even naar de fonteinen van het Bellagio, maar dat is dit keer met een stom liedje. Via de winkeltjes bij het Horshoe lopen we weer terug naar het hotel. We halen onderweg nog iets kleins te eten, wij een pizzapunt, en dan is het wel mooi geweest voor vandaag en gaan we terug naar de kamer.

29 maart: Op naar Las Vegas!

Spannend hoor, vandaag vertrekken we naar Las Vegas! Niet alleen om wat we gaan doen, maar ook omdat vrienden en wij nog nooit zo lang samen op vakantie zijn geweest. En wij zijn nog nooit met kinderen op vakantie geweest, maar vooruit ze zijn geen 6 meer dus dat moet goed komen.

Via onze vrienden rijden we naar Brussel. Het is even een logistieke uitdaging omdat zij net niet alle bagage in hun auto krijgen maar zodoende krijgen wij de jeugd op de achterbank. 

Vanuit hun huis is Brussel maar een uur rijden, dus we zijn keurig op tijd om onze auto op de vooraf gereserveerde plekken op de Holiday Parking te zetten. 

In de categorie: beter te vroeg dan te laat, moeten we nog een kwartiertje wachten voor we de koffers af kunnen geven. De rij gaat niet bijzonder snel, maar met een kwartiertje zijn we de koffers kwijt. Gelijk maar door paspoortcontrole en security, en dan hebben we nog tijd om te ontbijten. 

Keurig op tijd gaan we boarden en vertrekken we voor de korte vlucht naar Londen.

Aangekomen op Heathrow is het altijd een drukte van belang. We komen uit in de centrale hal van Terminal 5, en we besluiten wat te lunchen. Onze overstap is wat ruim, 3,5 uur, dus voldoende tijd. We eten bij Giraffe.

De lange vlucht van Londen naar LV is precies dat. Lang. We zitten in 2 rijtjes van 3 naast elkaar en dat is dan wel weer prettig want daarmee ook geen 'vreemde' buurman. 

Keurig volgens schema komen we in Las Vegas aan, maar helaas niet keurig volgens schema: LV staat wel genoemd als MPC locatie, maar heeft dit niet. Dat betekent een dik uur in de rij staan bij Homeland Security. Nou ja, aan alles komt een eind, dus ook aan die rij, en we mogen het land weer binnen en krijgen zelfs een stempel als we daar om vragen.

De koffers draaien natuurlijk al lang, en als we ze alle 6 compleet hebben gaan we naar Alamo. Er staan nog precies 2 Fullsize SUV's; een Expedition en een Grand Wagoneer. Wij nemen de Expedition, de vrienden de Wagoneer. Bagage erin en op naar de Strip om in te checken bij het Flamingo.

Ondanks het late tijdstip (22.30 uur) gaat het inchecken nog steeds niet vlot. Daarom probeer ik in te checken bij de zuilen. Maar dat gaat zeker niet vlot want we krijgen er maar 1 kamer uit en dat is wat al te knus met z'n zessen! Dan in de rij aan de balie waarbij de vrienden en wij worden ge-upgraded naar een suite. Niet al te veel luxe hierbij voorstellen maar wel heel veel ruimer dan de 'regeuliere' kamer die we hadden geboekt.

We hebben nog wel wat trek, dus we halen wat fastfood bij het food court van het hotel en doen dan toch nog even een ministukje Strip. Het is alweer zondag (heel erg vroeg, 00.30 uur) als we uitgeput op ons bed vallen!

Natuurlijk een update

Het is nooit zo simpel, in ieder geval niet bij ons, dat alles in een keer geregeld is.

Het duurt allemaal vrij lang voor we van Interweddings de bevestiging krijgen dat de Chapel of the Flowers geboekt is. Ik voel nattigheid. En dat had ik goed gevoeld, want omdat Chapel of the Flowers een aantal wijzigingen heeft doorgevoerd, zit deze chapel niet meer in bij Interweddings in de portefeuille.

We kiezen daarom voor Bliss. Die hadden we in eerste instantie eigenlijk ook gekozen, maar zij bleken nie niet met een 6 persoons (limo)auto te rijden. Maar die kunnen we natuurlijk ook zelf bijboeken. Dus dat doen we. En Bliss reageert snel en ligt dus ook snel vast. 

Die limo is ook nog een dingetje. Wij hadden bedacht om dan, met limo, foto's te gaan nemen in Red Rock Canyon. Maar dat blijkt heel lastig; een combinatie van het feit dat dit park buiten de stadsgrenzen van Las Vegas ligt, en hoe lang we de limo dan zouden moeten huren, volgens de limo maatschappij. Dat vonden we wel een heel dure grap want dan ging het snel richting $ 700,-

Dan rijden we zelf wel om daar foto's te maken. 

Verder is er nog wat onduidelijkheid of we wel of niet zelf een taart mee kunnen/mogen nemen om dit ergens aan te snijden en met champgane te proosten. We laten het maar, en zien wel op de dag zelf.

Ik overleg met de dames uit het gezelschap en we vinden het alle 3 leuk als we haar en make-up laten doen, dus die reserveren we ook alvast.

Ik kom zeer prettige tickets tegen bij British Airways. Vertrek vanaf Brussel. Heen op LV en terug vanaf LA. Uiteraard met tussenstop op Heathrow. Ik boek de tickets en krijg een dag later een hartverzakking als ik zie dat ik met m'n stomme hoofd het ticket van Jo-Ann op d'r getrouwde naam heb geboekt. Hoe dom kun je zijn. Gelukkig mag je bij BA 1x de naam op het ticket wijzigen dus gelukkig geen extra kosten. Alleen voor de stoelen die we nog even reserveren; we vliegen terug van LA naar Londen met een A380. Dan vinden we het wel leuk om boven te zitten.

Voor de auto's (we huren wel 2 auto's, niet allen wil Mike natuurlijk ook eens in zo'n grote bak rijden maar bovendien is het ook handig als je eens moet of wil opsplitsen) vind ik een mooi aanbieding bij Alamo.de, de Fullsize SUV is 100$ duurder dan de Standard, dus dan kiezen we die natuurlijk!

Gelukkig kom ik er 2 dagen voor vertrek, als ik alle papieren van Inteweddings nog eens doorlees, achter dat we die marriage licence wel al online moeten aanvragen (zou ook nog ter plekke kunnen), dus dat regelen we ook nog even. En dan zijn we er klaar voor!

What happens in Vegas...

Inmiddels moge het wel bekend zijn dat wij qua vakanties een sterke voorkeur hebben om naar Amerika te gaan. Daarom kon het volgende plan zo maar gesmeed worden!

In augustus 2024 zochten wij onze vrienden Mike en Jo-Ann op die op dat moment op vakantie waren in Oostenrijk. Dit is inmiddels een traditie aan het worden en bovendien een hele gezellige. Zij verblijven een week of 3 in een appartement, wij zoeken ze een lang weekend op en boeken een hotel op kruipafstand. De laatste jaren kan het gebeuren dat hun zoon Justin, dochter Caitlin of allebei met ons heen of teug reizen om zodoende ook nog even in Oostenrijk te zijn.

Dus. Augustus 2024. Toevalligerwijs ook rondom ons 'jubileum'. De datum waarop Jurgen en ik elkaar hebben leren kennen. Dat dateert inmiddels al weer uit de vorige eeuw.

En dit jaar vond Jurgen het de hoogste tijd om, nadat ik aan een touw van een brug was gesprongen, dan ook maar samen een sprong te nemen. Kortom: er was een huwelijksaanzoek compleet met ring, er werd instemmend gereageerd en met champagne geknald! 💍🎉

Na de eerste schrik (je verwacht het niet he, na 28 jaar samen en 24 jaar samenwonen 😂) werden er direct een aantal beslissingen genomen. Er kwam geen standaard bruiloft. Dat 'gedoe' met wie je waarvoor uitnodigt, volgens de 'standaard' trouwen, eten, receptie, feest... allemaal niet aan ons besteed.

Als we dat dan toch allemaal niet willen, dan kunnen we net zo goed in het buitenland trouwen. En hoe leuk zou het zijn om dit geheim te houden en stiekeme plannen te smeden! Behalve natuurlijk voor onze vrienden die Jurgen deelgenoot had gemaakt van zijn plannen en dus in het complot zaten en bovendien het hele gebeuren meemaakten. 

Dan is er dus eigenlijk maar een optie als trouwlocatie: Las Vegas!

Het plan was gesmeed, een paar details nog uit te zoeken 😄

Toen wij afgelopen maart een week in een villa in Florida verbleven, waren er al wat vage plannen dat onze vrienden wellicht naar ons zouden komen. Dat kon wegens omstandigheden toen niet doorgaan. Maar het stond nog wel op de planning om 'ooit' (2025) nog eens te doen. Nu is dat plan dus gewijzigd en gaan ze niet mee naar Florida maar naar Las Vegas! Vanzelfsprekend eigenlijk want zij zijn onze getuigen. Caitlin (21) maakte direct plannen want voor haar was het vanzelfsprekend dat zij ook mee zou gaan; ze zag voor zichzelf een prima rol als bloemenmeisje 😄. Justin (18) wilde ook wel mee, en zag vooral zo'n Elvis toestand wel zitten. 

Op de een of andere manier was de periode en dus de trouwdatum snel bedacht. We willen graag maart/april weg, een kleine 14 dagen net zoals afgelopen jaar. En dan lijkt 1 april ons eigenlijk wel een leuke trouwdatum. Niemand gaat het geloven dus doe dan 1 april maar! 

Ik zou graag een vlieg op de muur zijn als mensen hun fotokaart gaan krijgen terwijl wij nog in Amerika zijn, met het bericht dat we zijn getrouwd 😁

De route is een paar keer gewijzigd. San Francisco en Yosemite zouden wel heel leuk zijn om mee te nemen. Maar met gesloten passen en redelijkerwijs koud weer in die periode gaan we dat niet doen. 

Wat wel? Nou een stukje natuur met Zion en Bryce, Page, de Grand Canyon en dan naar LA. Want wij hebben het daar dan wel een paar keer gezien, voor alle 4 is het nieuw en zeker de jeugd wil alle bekende dingen wel zien. Snel accommodatie boeken aan de Grand Canyon, de rest zien we daarna wel. En ook in april blijkt dan eigenlijk 'alles' al wel vol te zitten. Het wordt uiteindelijk de Mawsik Lodge. Wel duurder dan de Bright Angel lodge (die heeft geen beschikbaarheid meer voor kamers met badkamer) en iets minder lekker gelegen maar wel ruimere kamers en da's voor broer en zus ook wel fijn.

Nou ja, er moet nog een hoop geboekt worden, waaronder niet geheel onbelangrijk de vliegtickets. Auto is al voor een erg leuke prijs geboekt; een fullsize was slechts € 60,- duurder dan een standaard dus dan is de keuze snel gemaakt, zeker voor de beleving voor onze vrienden. En we willen dan wel niet de hele tijd in 1 auto reizen, maar als je het dan eens wel wil past het in 1 auto.

De route wordt als volgt:

Dag 1    Europa - Las Vegas

Dag 2    Las Vegas 

Dag 3    Las Vegas

Dag 4    Las Vegas, D-Day!

Dag 5    Las Vegas - Springdale

Dag 6    Springdale - Bryce Canyon

Dag 7    Bryce Canyon - Page

Dag 8    Page - Grand Canyon

Dag 9    Grand Canyon - onderweg

Dag 10  Onderweg - Palm Springs

Dag 11   Palm Springs - Los Angeles

Dag 12   Los Angeles

Dag 13   Los Angeles - Vliegtuig

Dag 14   Vliegtuig - Thuis

Natuurlijk hebben we ook nog een 'paar' praktische dingetjes te regelen omdat dit dus geen gewone vakantie wordt, maar in de meest letterlijke zin een huwelijksreis 😀

Het forum kan ik deze keer geen vragen stellen; de vrouw van mijn collega is daar inmiddels ook actief en ik wil niet het risico lopen dat via die weg het nieuws bekend wordt. Maar ik kan natuurlijk wel zoeken op het forum want wij zijn zeker niet de eerste die deze plannen hebben.

Je kunt prima alles zelf regelen als je gaat trouwen in Las Vegas. Je hebt alleen een geldig paspoort nodig. Daarmee kun je je marriage licence ophalen bij het 'gemeentehuis' van Clark County. Dat is 365 dagen per jaar open. Kunnen wij dus mooi op de eerste volle dag in Las Vegas doen.

Ook zou je zelf een wedding chapel kunnen boeken. Het huwelijk is in principe gewoon rechtsgeldig, je moet het alleen in Nederland nog even bij laten schrijven in de GBA. Daarvoor moeten er een paar formulieren heen en weer gestuurd worden en gestempeld worden.

Maar: alles na het ophalen van de marriage licence kun je ook door een bureau laten doen. Interweddings komt hiervoor als goede partij naar voren. Niet alleen wordt je op deze manier helemaal ontzorgd, ook alle papieren worden zo goed geregeld. Er zijn een boel arrangementen en chapels die je kunt boeken, maar wij besluiten te kiezen voor de Chapel of the Flowers. Die is lekker authentiek Las Vegas/Amerika. Tenminste, dat denken we!

We kiezen een arrangement waarmee je met een Limo wordt opgehaald bij je hotel (en teruggebracht), met een tussenstop bij het Vegas Sign voor een foto. Daar zijn we in al die jaren nog nooit geweest! Verder is de minister geregeld, je krijgt de traditionele muziek, er worden foto's gemaakt door een prof, maar je mag ook zelf foto's maken en dat mag zeker niet overal. Dan is er nog een boeket voor mij, corsage voor Jurgen, een digitale video van het hele gebeuren, en worden alle formulieren achteraf, inclusief het Nederlands trouwboekje geregeld. 

Lijkt ons helemaal prima. Jammer voor Justin maar Elvis mag thuisblijven 😉