5 April: Nog een keer Moab!

Zoals zo ongeveer elke dag spreken we om 08.30 uur af. We hoeven vandaag minder ver te rijden want Arches staat op de planning. En iets nieuws voor de vrienden: ontbijten bij de Mac! De Egg McMuffins vallen uiteraard in de smaak, de pancakes vallen ook helemaal niet tegen, maar de McGriddles mogen ze houden!

Binnen een paar minuten zijn we in Arches, met onze toegangsreservering mogen we er tussen 09.00 uur en 10.00 uur naar binnen. Wel maar 1 reservering gemaakt, dus vandaag zijn we weer met 1 auto op pad. Dat is het voordeel van die grote bakbeesten!

We rijden eerst helemaal naar achteren (het is trouwens mooi weer, nog wel wat koud met 16 graden en wind maar wel een strakblauwe lucht) om naar de Landscape Arch te lopen. Zeker het eerste stuk tussen de hoge rotsen waait het erg hard en dat maakt het kouder dan dat het eigenlijk is. Aan de andere kant maakt dat het wandelen ook wel een stuk aangenamer dan met 40 graden!

Na de Landscape Arch rijden we terug naar de trail van de Delicate Arch. Ten eerste 'moet' je die gezien hebben, en ten tweede zal ik nu zeker niet flauwvallen. Iets wat in 2019 bij 38 graden ternauwernood voorkomen werd 😅 Het is best een stevige wandeling, het stuk omhoog over de rots is niet perse heel leuk, en daarom blijft Mike bij de auto. Maar de Arch is het waard. En vanwege het slechte weer van de afgelopen dagen ligt er veel sneeuw in de La Sal Mountains wat voor erg mooie plaatjes zorgt. We gaan zelfs in de rij staan om een foto te nemen. Die rij is overigens een stuk korter dan in de zomer!

Dan weer terug en ook nu gaat dat een stuk sneller dan op de heenweg. 

Eenmaal weer herenigd gaan we naar de Windows. De jeugd is er wel klaar mee en blijft bij de auto. De goude garde doet hier een klein rondje en we nemen hier de nodige foto's. Dan nog wat foto's bij Balanced Rock, inclusief de vreselijke toeristische waarbij je de rots in je hand houdt, en dan is het wel weer genoeg Arches voor 1 dag. 

Bij de foodtrucks halen we even een (matige) hotdog en daarna rijden we naar het hotel.

Nu vinden we het wel warm genoeg voor een duik in het zwembad en eerlijk is eerlijk: in het zonnetje is het goed toeven. 

's Avonds eten we bij de Brewery waarbij de dames enigszins los gaan met schandalig grote cocktails. Lekker hoor!

4 april: Moab!

Geen sneeuw! Da's al winst, alhoewel we ook zeker geen Moab temperaturen hebben. Het hotel was vrij gehorig dus niet erg dat we hier maar 1 nacht waren. Na het uitchecken gaan we ontbijten bij de Moab Diner. De gebruikelijke ei/pancakes en andere combi's komen weer op tafel. Ik wil wel eens wat anders dus ik neem granola met yoghurt. Leuk experiment maar het doet ergens ook denken aan behangplaksel, dus dat hoeft niet nog eens.

Vandaag staan Canyonlands en Dead Horse SP op de planning. Traditiegetrouw is de eerste stop bij Dead Horse Point. Eerst genieten van de uitzichten, dat verveelt hier nooit, en dan in het VC minder genieten want de creditcard zit niet in het vakje van de portemonnee waar we hem wel verwachtten. Die kan eigenlijk maar op een plek zijn en met ongeveer een half streepje bereik lukt het om te bellen met het ontbijtrestaurant en inderdaad, daar is hij gevonden. 

Ze houden hem voor ons achter. Daar vertrouwen we maar op, nu kunnen we toch niks doen (spoiler: hij was keurig bewaard en niet gebruikt). 

Verder maar weer, nu naar Canyonlands. We rijden eerst helemaal naar het einde maar komen toch nog in de wolken terecht. Dat is niet zo heel erg, alhoewel je dan bar weinig ziet. Wat vooral jammer is, is dat we ook in de sneeuw terecht komen. Dat betekent dat het Grand View niet echt Grand is, dus die slaan we over. Gelukkig is het bij de Mesa Arch wel droog dus daar lopen we naartoe. We zijn er eerder geweest maar nog nooit met lange broek en hoodie op de foto!

Dan nog de stop bij de Shaffer Trail overlook en dan hebben we Canyonlands wel gezien. 

Terug in Moab toch eerst maar even die creditcard ophalen. Voelt toch wat fijner! Daarna naar de City Market waar we (wederom) geld saven met de bonuskaart. Dan tijd om in te checken bij de Rustic Inn. Dat is dan toch net even wat prettiger dan afgelopen nacht. Zoals we inmiddels gewend zijn worden we supervriendelijk ontvangen en als we zeggen dat we 'returning visitors' zijn, krijgen we een paar kortingskaartjes voor restaurants in Moab, waaronder Zax. Hebben we nu niks meer aan maar van de zomer zeker wel!

We krijgen 3 kamers naast elkaar op de 1st floor. Even installeren, toch maar niet zwemmen want dat vinden we net te koud (het weer is hier echt veel aangenamer dan hoog boven in Canyonlands) en in plaats daarvan zitten we lekker op de patio en eten de koek/gebak wat we bij de supermarkt hebben gekocht. 

Eten doen we bij de Blu Pig. Superlekker en dit valt zeker bij iedereen in de smaak. Jurgen deelt met Justin een full rack en een grote portie pulled pork. En het gaat praktisch schoon op!

De rest van ons heeft bescheidenere porties, maar zeker niet minder lekker. Caitlin, toch niet altijd een vleesfan, eet haar hamburger tot de laatste kruimels op. Lekker hoor!

Terug in het hotel toch nog maar een wasje draaien, of eigenlijk 2. Het is even puzzelen met de tijd omdat om 22.00 uur het washok dicht gaat, maar we redden het precies zodat alles weer schoon in de kast (koffer) zit.

3 April: Een witte UT12

We worden weer op tijd wakker. Dit keer in een winterwonderland.

We rijden eerst naar Bryce voor de uitzichtpunten want nu is het nog redelijk helder. Gaan we daarna wel ontbijten. Om 08.30 uur rijden we weg, terug naar het park. Eerst de uitzichtpunten.

Echt prachtig, maar KOUD! En we zijn hier natuurlijk helemaal niet op gekleed want toen we thuis weggingen was de weersverwachting totaal anders. En 2 hoodies over elkaar is best oke, maar niet heel warm in 2 graden!

Het park is overigens na het eerste uitzichtpunt afgesloten, dus we rijden weer terug naar het VC. De dame achter de kassa noemt Bryce in deze omstandigheden cherrypie with white frosting. En daar heeft ze beste een punt. Maar ook hier geldt dat we het best met wat warmer weer hadden willen bewonderen.

Met de aankopen weer in de pocket gaan we ontbijten. We hadden bedacht om dat in Tropic te doen, maar het ontbijtrestaurant naast de winkel is vandaag niet open. Dat is jammer want dit is niet bepaald een wereldstad dus er zijn niet zoveel alternatieven. Dan bij de benzinepomp annex souvenir winkel ontbijten. Dat is een andere beleving maar de omeletten smaken prima. De pancakes minder.

De UT12 is vandaag een hele klus. Het eerste stuk is de weg schoon en we stoppen bij het Kiva Coffehouse wat vandaag opent voor het seizoen. De oprit is helemaal besneeuwd dus we moeten even een goed aanloopje nemen. Ook de parkeerplaats ligt in een diepe laag sneeuw. Dat is nog eens wat anders dan met 35 graden! We vertellen dat we hier een stukje verderop in 2023 in zo'n 35 graden naar de Lower Creek Falls liepen en dat dit behoorlijk zwaar was. Dat is nu niet echt voor te stellen. 

We nemen wat lekkers te drinken en ook een blueberry muffin. De cinnemon rolls zijn er nog niet. 

Je ziet nog net de schoorsteen van het ondergesneeuwde Kiva Coffee House

Als we weer verder gaan wordt het weer en de weg heel veel slechter. Het vriest, het sneeuwt en op sommige plaatsen is de weg glad. Dan duurt het nog behoorlijk lang voor we in Torrey zijn! 

Wanneer we daar eindelijk aankomen is het nog wel koud maar in ieder geval gestopt met sneeuwen. Inmiddels hebben we verdrietig nieuws van onze andere vrienden ontvangen en nu we hier ontvangst hebben kunnen we even bellen. We vertellen ze nu maar even dat we niet in Florida zijn maar net door een sneeuwstorm heen gereden zijn en dat ze een bijzondere kaart kunnen verwachten. Gezien de omstandigheden valt dit anders misschien nogal rauw op hun dak. Ze hadden totaal niets doorgehad en vinden dit leuke nieuws juist nu ook erg fijn.

Na dit telefoontje gaan we weer verder en we stoppen nog even bij het VC van Capitol Reef. Maar ook hier nodigt het weer bepaald niet uit om iets te doen. En ondanks dat het niet echt het beste milkshake weer is, moeten we natuurlijk wel even stoppen in Hanksville! Daarna nog het laatste uurtje naar Moab.

Vanavond slapen we in de Virginian Inn; de Rustic Inn had voor vannacht geen plaats voor ons. Dit hotel is nogal matig, de man achter de receptie lag bijvoorbeeld duidelijk te slapen en is nog wat duf als hij ons incheckt, maar goed dit was betaalbaar en beschikbaar en de kamers zijn wel prima.

Even installeren en dan eten bij Zax! Dat zit in de buurt en is lekker. Niet moeilijk welke pizza ik nam, Jurgen koos een burger en we eten hier allemaal prima.

We maken het niet te laat want met al het rijden door die sneeuwbuien was dit een inspannende dag! 

2 April: Change of plans

Vandaag verlaten we Las Vegas weer en eerlijk is eerlijk, dat vinden we allemaal wel prima. Minder prima is dat we een annulering hebben gekregen van het hotel in Springdale. Dat is vervelend want alternatieven daar zijn nu (heel) veel duurder. 

Aan de andere kant is het misschien een geluk bij een ongeluk, want die weer drop heeft ook Zion bereikt. De weersverwachting daar is de komende dagen echt bagger dus dan hoeven we er ook niet te overnachten want dan kunnen we toch niks. 

Via de Target (wilde de jeugd graag even heen) vinden we een leuk lokaal ontbijttentje waar we lekker ontbijten en plan de campagne opstellen.

We boeken achtereenvolgens een hotel voor vanavond bij Bryce, een hotel voor morgenavond in Moab en we annuleren het hotel in Escalante. 

Natuurlijk rijden we wel door Zion heen, maar in Springdale is het heel akelig weer, zo'n 4 graden met regen en natte sneeuw, dus we stoppen alleen voor een bezoek aan het VC. Hier wordt uiteraard een en ander gekocht. Als we de tunnel uitrijden is de regen veranderd in sneeuw en kleurt het landschap wit. Wle heel mooi, maar had het niet perse nu hoeven zien. We hadden het ook leuk gevonden als de vrienden het echt hadden kunnen beleven. Nou ja, het weer is nu net het enige wat je niet kunt beïnvloeden, dus jammer dan.  

Tegen de tijd dat we bij Bryce aankomen is het VC al gesloten maar we gaan nog wel even bij een uitzichtpunt kijken en ondanks de ijzige kou is dat het waard want alle hoodoo's hebben een wit glazuur laagje. Erg mooi! Daarna gaan we inchecken bij ons hotel net buiten het park. Het is een prima hotel, precies zo'n Amerikaans motel. Er wordt nog snel een sneeuwpop gemaakt, want dat kan hier nu!

Eten doen we bij Ruby's, want er is hier niet zoveel anders in de buurt. Ik koop in het VC nog wandelsokken van Merino wol want ik heb per ongeluk alleen korte sokken meegenomen en dat is nu echt te koud! De helft eet van het buffet, de andere helft van de kaart en het smaakt allemaal prima.

's Nachts is het koud, -6 en valt er verse sneeuw!

1 April: D-day @ Bliss

En toen was het dan toch 1 april, de dag waar heel deze vakantie om begonnen is!

De wekker staat om 07.30 uur. Ik mag dan weliswaar m'n haar niet wassen (nou ja, het mag wel maar dan moet ik het eerst helemaal fohnen enzo en daarna gaat de kapper aan de slag) maar ik wil vandaag natuurlijk wel fris gedoucht zijn! Snel klaar want make-up hoeft ook al niet. Jurgen springt ook onder de douche en rond 08.30 uur gaat hij naar beneden om Kelly de kapper bij de lift op te vangen. Niet veel later kloppen Jo-Ann en Caitlin op de deur en een kwartiertje later zijn de dames van de kapper/make-up er ook en wordt er een indrukwekkende hoeveelheid aan make-up en haarproducten klaargezet.

Ik mag eerst 'naar de kapper' terwijl Jo-Ann in de make-up gaat. Nu snap ik dat de dames dit dagelijks doen, maar het is toch knap dat ze ons helemaal niet kennen maar met een paar vragen toch heel duidelijk een idee hebben van wat wij wel en vooral ook niet willen. We wisselen elkaar allemaal zo'n beetje af en zo'n 2,5 uur later zijn we alle drie klaar. Dit was sowieso al heel leuk om een keer mee te maken en, al zeggen we het zelf, we zien er mooi uit. Ik moet nog wel even wennen aan de nepwimpers die ik op heb gekregen (we gingen voor de 'full Las Vegas Experience' waarbij we nog wel gewoon op onszelf lijken) en de rupsen noem, maar eerlijk is eerlijk, het geeft wel het gewenste effect.

Dan is het ineens al 11.40 uur geweest en gaan we naar beneden. De mannen hebben zich ondertussen op de kamer bij Mike en Jo-Ann omgekleed en wij bij ons. En als ik dan uit de lift kom en Jurgen daar op me staat te wachten is dat toch even een momentje 😊

We lopen naar de Valet parking en daar staat de limo al op ons te wachten. En dat is een Limo met een hoofdletter L. Niet een gewone streched sedan, maar een streched Escalade. Supergaaf! De chauffer mevrouw is supervriendelijk en ondanks eerdere andere berichten, heeft ze de Limo voorzien van allerhande blikjes, zowel alcohol als fris, champagne en zoutjes. De champagne laten we voor de terugweg maar we drinken onszelf wel wat moed in 😆

Omdat de Limo ruim op tijd was, wij ook, en het maar een kwartiertje is voor we bij Bliss zijn, lopen we ongeveer een uur voor onze afspraak naar binnen. We worden supervriendelijk ontvangen door Francee en we geven haar de envelop die we van het 'gemeentehuis' hebben ontvangen (na ons staat er een ander stel aan de balie. Zij hebben het verkeerde certificaat meegenomen en kunnen dus niet trouwen! Dat is niet zo handig!). Ze is helemaal lyrisch als ze hoort dat we uit Nederland komen want she loves Dutch Stroepwaffels!

We beantwoorden nog wat vragen en krijgen dan even wat tijd om wat gekke foto's te maken in de photobooth. Daarna maken we kennis met de minister die ons ook wat vragen stelt. Ook doen we een 'oefenrondje' zodat we weten waar we heen moeten, waar we moeten staan en hoe we weg moeten lopen. Nu is het natuurlijk allemaal geen hogere wiskunde, maar goed.

Daarna krijg ik m'n boeket (natuurlijk witte bloemen, what else 😂) en Jurgen z'n corsage en komt Marshall de fotograaf. We nemen wat foto's en het knappe is dat iedereen zoveel aandacht voor ons heeft dat het net lijkt of ze speciaal voor ons vanmorgen naar het werk zijn gekomen.

Nu is het toch zover en mag de rest plaats nemen in de kapel. Gelukkig hebben we een kleine (de kleinste) zaal uitgezocht want met 4 gasten zit het niet echt vol! Dan klinken de tonen van de, zoals dat heet, traditionele muziek en lopen Jurgen en ik door het gangpad en gaan op ons plekje staan. 

Ondanks de korte kennismaking weet de minister er toch een heel leuk en persoonlijk verhaal van te maken. En voor we het weten komt het bekende stukje, 'repeat after me'. Dus dat doen we dan maar 😇

Justin geeft de ringen die we elkaar om schuiven, en dan pronounct hij ons husband and wife en we geven een kus, steken de unity candle aan (want nu begint ons leven samen... beste man we wonen al 24 jaar samen!) en dan is het alweer voorbij en op de klanken van 'Everlasting Love' verlaten we onder luid applaus van 6 mensen de zaal alweer. 

Er volgen nog een hoop foto's, lekker Amerikaans ook waarbij Jurgen achter een hek moet gaan staan en ik net moet doen alsof ik hem daar opsluit, en dan zijn we alweer klaar! 

De minister vertelt ons nog wat we met de papieren moeten doen die we opgestuurd gaan krijgen (dat laten wij Interweddings dus regelen), we krijgen het certificaat terug van de wederom superaardige Francee en we besluiten ter plekke toch de volledige fotoreportage te kopen (alleen vandaag met 100$ korting... het blijft toch Amerika he) en dan stappen we weer in de Limo.

Omdat we op het bijzondere tijdstip van 12.25 uur getrouwd zijn in plaats van 13.00 uur is er nog meer dan voldoende tijd om naar het Vegas sign te rijden. Nu gaat de champagne wel open, alhoewel dat even moeite kost, en we proosten in de auto op dit verse huwelijk.

Bij het Vegas Sign weet de ook al zo lieve chauffeur mevrouw een shortcut zodat we niet helemaal in de rij hoeven te staan en we een hoop leuke foto's met het sign op de achtergrond kunnen maken. Jo-Ann had een slinger 'Just Married' meegenomen en dat zorgt voor leuke foto's. 

Daarna rijden we terug naar ons hotel. Natuurlijk krijgt de chauffeur mevrouw een dikke fooi want ze zorgde met alle goede zorgen voor een extra speciale belevenis.

Nu gaan we zelf op pad. Het plan is om taart en champagne te doen in Red Rock Canyon, en natuurlijk wat foto's, maar we gaan eerst laat lunchen. Dat bleek eigenlijk niet zo slim maar ja, we hadden honger.

En daar zit je dan in je glitterjurk in de Denny's 😄

We genieten van het lekkere eten en moeten uiteindelijk nog opschieten want onze reservering voor RRC is maar tot 16.00 uur geldig. 

Helaas is de wind nogal aangetrokken en de lucht nogal betrokken en met slechts een graad of 18 (we zitten even in een weer drop; als wij weggaan loopt het in 3 dagen 'gewoon' weer op naar 30 graden) en nogal stevige wind verre van aangenaam in het park. 

We stoppen voor het idee bij een paar uitzichtpunten voor foto's maar besluiten de taart en champagne te verplaatsen naar de hotelkamer. Speciaal voor dit taartmoment had ik bij Etsy een taarttopper besteld, en vanmorgen hebben de mannen in de Walmart een lekker taartje van Buddy Valestro (Cake Boss) gehaald. 

Alleen de timing was niet zo handig, we hebben net zwaar geluncht en we gaan straks ook nog avond eten. Nou ja, we eten allemaal een paar happen met goudkleurig plastic bestek, valt overigens nog niet mee om met een plastic mes de taart aan te snijden, en we besluiten ons allemaal om te kleden voor we op weg gaan voor het avond programma. Het is echt te koud in onze luchtige jurken, dus zo kan het zijn dat er niet veel later mensen in hun hoodie aan tafel bij de Outback zitten, maar ook nog vol in de schmink (en met rupsen 😁)! We nemen wat lekkers bij het eten maar wegens lunch en taart gaat niet alles schoon op.

Na het eten lopen we naar de Linq Wheel (of hoe dat ding ook heet) en doen we een rondje. Het ritje duurt 30 minuten en het uitzicht over Las Vegas by night is indrukwekkend en een mooie afsluiter van deze bijzondere dag!

31 maart: Reservedag

We lagen er gisteren rond 23.45 uur op en zowaar worden we allebei rond 06.00 uur wakker. Anders dan thuis ben ik hier dan ook gelijk klaarwakker. Maar gelukkig 1,5 uur later dan gisteren! 

Eerst nog even wat administratie en het dagboek bijwerken en dan douchen. Omdat we gistren al zoveel gedaan hebben is het plan om om 09.00 uur af te spreken om naar de Hooverdam te gaan. Deze dag was 'extra' voor het geval we nog iets voor morgen zouden moeten regelen maar ook dat is al gebeurd. 

Iedereen is natuurlijk weer te vroeg gereed, dus we zitten mooi op tijd in de auto. Ontbijten doen we bij Ihop. Wat mij betreft net wat minder dan Danny's, alhoewel ze hier lekker Egg Benedict hebben, maar bij de andere dames vallen de pancakes met heul veul van vanalles erop, enorm in de smaak. 

Dan door naar de Hooverdam. De temperatuur is prima en de stevige wind die voor vandaag was afgegeven is net een warme fohn. De auto gaat door de check en dan via het uitzichtpunt door naar de dam. Jammer dat je niet naar het VC kunt. Alleen als je een rondleiding doet en daar hebben we eigenlijk geen zin in. De nodige souvenirs worden gekocht, nieuwe verzamelingen gestart en daarna gaan we weer in de auto terug naar Las Vegas. 

Caitlin wilde heel graag naar het One Piece Cafe. een Anime cafe en letterlijk de enige buiten Zuid-Oost Azie. Ook weer zo'n plek waar we met z'n tweeen nooit naartoe waren gegaan 😄

Zij koopt het een en ander wij drinken rare drankjes waarbij de ene wel lekker is en de andere niet, en we maken wat gekke foto's voor de grote muurschildering. Nog een tussenstop bij een winkelcentrum net achter de Strip waar ook al een gewilde winkel zit, en dan rijden we naar het hotel.

Even naar de kamer wat anders aantrekken (het is superhandig dat we bij de liften zitten die dicht bij de garage zijn) en dan de Strip op. Compleet met broches bij wijze van onze 'vrijgezellen dag'. 

We bekijken hotels, kopen een ijsje, lopen wat rond en dompelen ons onder in de gekte van Las Vegas. In New York New York nemen we een snack en een lekker drankje en via de andere kant lopen we naar Ceasars Palace om bij de Cheesecake Factory te eten. Ook Ceasars Palace kan op bewondering rekenen want het is blijft ook eigenlijk wel heel gek, deze enorme hoeveelheid shops in een hotel onder de schemerende lucht van Rome. Nu neem ik wel heerlijk 'mijn' pizza style Parmesan Chicken. Hmmm!

Er gaat voor een groot deel van het gezelschap nog een stuk cheesecake mee. Dat kunnen we nu echt niet meer op maar willen we wel!

Heel lief worden we heel de dag al door Mike en Jo-Ann getrakteerd bij wijze van vrijgezellen uitje. Dank jullie wel!

30 maart: Marriage licence

Toen we gisteren afspraken hoe laat we elkaar deze morgen zouden treffen zei Justin vrij stellig: nou, niet te vroeg hoor want ik wil wel lekker uitslapen. Doe maar rond 09.30 ofzo! 

Hij had niet veel vertrouwen in onze uitspraken dat je normaal gesproken de eerste dag(en) heel vroeg wakker bent. We spraken daarom af om elkaar te appen als we wakker waren.

Het gevolg was dat we om 07.00 uur gewassen en gestreken gingen ontbijten 😁 

Dat moest natuurlijk een authentieke ontbijtervaring worden, dus we reden naar een Denny's die heel praktisch op de route naar het 'gemeentehuis' van Clark County ligt.

Uiteraard kwam er een schandalige hoeveelheid eieren, toast, bacon, pancakes en koffie op tafel. En ook uiteraard ging (bijna) alles op!

Nu dan dat 'papiertje' op gaan halen. Als we het gemeentehuis binnen lopen zien we rijen afgezet staan zoals in de Efteling. Maar er is niemand voor ons en we zijn direct aan de beurt. We geven ons online application number door, en het formulier wordt er bij gehaald. We worden gevraagd de gegevens te checken, en ook krijgen we de vraag welk 'souvenir' certificaat we willen hebben. Wij kiezen die met de skyline van Las Vegas, Daarna moeten we beide onze rechterhand omhoog houden en 'zweren' dat we inderdaad de mensen zijn die op dit papier staan, en dat er geen legal reasons zijn waarom wij niet zouden mogen trouwen. We betalen de fee van $102,- en daarna krijgen we alle papieren mee met de boodschap dinsdag gewoon het hele pakketje mee te nemen naar de chapel; zij weten wel wat ze met die papieren moeten doen.

Alles bij elkaar heeft het een minuut of 5 geduurd.

Zodoende zijn we te vroeg voor de outlets. Dan eest een andere 'echte' Amerikaanse ervaring: een bezoek aan de Walmart! Met z'n zessen duurt dat wel even maar dat is niet erg want het is nog steeds pas 09.15 uur. Later zullen we refereren aan deze dag als 'de dag die drie weken duurde' 😁

We kopen de gebruikelijke spullen, oriënteren ons alvast op wat taartopties voor dinsdag en ruim een uur later staan we weer buiten. 

We zijn met 1 auto. Dat past prima met z'n zessen, maar qua bagage blijft er dan niet heel veel over. Maar met een beetje slim Tetrissen, past het prima. Nu zijn de outlets open dus die worden met een bezoek vereerd. Alles ligt zo'n beetje aan dezelfde kant van Las Vegas, inclusief weddingchapel Bliss, zodat we al even kunnen zien waar 'het' dinsdag allemaal gaat gebeuren!

We doen een half rondje outlets en er wordt hier en daar wat gekocht. Justin en ik scoren nog een mooie deal bij Oakley, 2e 50%, en dat is heel leuk! Ik gebruik het excuus dat ik m'n zonnebril in het hotel heb laten liggen en ik echt niet zonder kan!😎

Het is ondanks de harde wind toch lekker warm dus we nemen even een pauze om wat te drinken. Ondertussen pleeg ik wat telefoontjes; we moesten de limousine, kapper en Bliss nog voor de zekerheid bevestigen. Alles prima in orde, alhoewel de limousine verhuurder onze boeking eerst niet kon vinden. Een collega gelukkig wel dus ook dat is geregeld. 

Rond een uur of 14.00 zijn we er wel klaar mee en ondanks het uitgebreide ontbijt hebben we toch wel weer trek. Maar ja, dat was ook al weer 7 uur geleden! Hier bij de Outlets North zit de Cheesecake Factory, dus dat is makkelijk. Maar nu voor de lunch houden Jurgen en ik het bij een sandwich resp. een salade. De rest een neemt een verzameling van burgers en pizza en mijn favoriet met de angel hair spaghetti. Die is nu van meer mensen favoriet. Daar gaat natuurlijk een en ander van mee terug.

De volgende stop is de Gold & Silver Pawn shop. Die van TV. Dat is het voordeel als je met meer mensen op reis bent, je ziet nog eens dingen die je eerder niet zag 😉

Nu zijn we eigenlijk allemaal toch wel een beetje moe, en we 'moeten' nog ziplinen vanavond. Dus we besluiten terug te gaan naar het hotel en heel onverstandig doen we daar een klein dutje...

Onze afspraak bij de Zilpine is om 20.00 op Freemont street, dus om 18.30 staat iedereen weer met het slaap vers uit de ogen gewreven beneden. Freemont Street is maar een klein stukje. Even de auto parkeren, wat rondlopen, wat drinken en dan is het tijd om ons te melden bij de zipline. 

Wij hebben de lange baan waar we liggend op onze buik vanaf gaan en het is echt heel gaaf! Woehoe! We kopen de veel te dure (en foute) groepsfoto's, kijken nog een stukje show en rijden terug naar de strip. Dank je wel Caitlin, dit was supergaaf!

We lopen nog even naar de fonteinen van het Bellagio, maar dat is dit keer met een stom liedje. Via de winkeltjes bij het Horshoe lopen we weer terug naar het hotel. We halen onderweg nog iets kleins te eten, wij een pizzapunt, en dan is het wel mooi geweest voor vandaag en gaan we terug naar de kamer.